Po transformacji: dwie strategie wobec przyszłości

4 lutego 2020, godz. 10.00
Transmisja na profilu na Facebooku

(spotkanie w formule okrągłego stołu)

Ostatnie trzydzieści lat można dzielić na różne okresy. Niewątpliwie wydarzeniem zasadniczym była transformacja ustrojowa po przełomie 1989 roku. Przyjmujemy tutaj, iż kończy się ona wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. W takim ujęciu transformacja trwała pierwszych piętnaście lat. Następne piętnaście lat zdominowały rządy PO oraz PiS-u. Rządy tych dwóch formacji różnią się dominującymi wartościami, priorytetami, siłami społecznymi, na których obie partie się opierały politykę zagraniczną.

Mimo różnic obie partie stanęły wobec zasadniczych wyzwań. Po pierwsze – wobec potrzeby określenia swojego stosunku do czasu transformacji, który oznaczał nie tylko wielkie sukcesy, awans cywilizacyjny Polski i milionów Polaków, ale również wielorakie dramatyczne zmiany i istotne koszty mierzone traumą, degradacją statusową wielu ludzi. Po drugie – wobec potrzeby określenia na nowo stosunku do Zachodu, który polskie władze po 1989 roku świadomie imitowały, w przyjmowanych rozwiązaniach prawnych, ekonomicznych i politycznych. Po trzecie – wobec konieczności ustosunkowania się do radykalnie zmieniającego się świata dotkniętego kryzysem finansowym i gospodarczym, kryzysem migracyjnym i globalizacją, zmianami ekologicznymi,  kulturowymi i społecznymi , zmianami w światowym układzie sił, kryzysem w Unii Europejskiej i zagrożeniami ze strony Rosji.

Obie drogi rozwoju – utożsamiane z PO i PiS – stawiają też pytanie o model dalszej modernizacji. Czy w przypadku PO można mówić o zasadniczej kontynuacji i naśladowaniu Zachodu,  a gdy chodzi o PiS – o woli modernizacji bez okcydentalizacji? Jaka będzie odpowiedź lewicy?

Zasadniczym celem naszej konferencji jest przyjrzenie się odpowiedziom PO i PiS – dominujących sił po transformacji ustrojowej – na podstawowe wyzwania, przed którymi stanęła Polska.
-    Jaki jest ich stosunek do instytucji i polityk wypracowanych w czasie transformacji?
-    Jak formułują potrasformacyjne wyzwania i cele? Dotyczy to spraw wewnętrznych, w tym zasadniczych problemów wolności, demokracji i równości, ale również stosunku do Unii Europejskiej i reszty świata.
-    Jak obie formacje interpretują rozwój po 1989 roku i jak kreślą pożądane perspektywy, jak opisują mechanizmy społecznej integracji i rozwoju?
-    Jaka jest ich opowieść o Polsce z punktu widzenia wyznawanych wartości oraz przypisywanej Polsce roli w Europie i w świecie?

Chcielibyśmy konferencję zakończyć debatą na temat modelu naszego dalszego rozwoju. Zastanowimy się czy stoimy wobec trwałej konfrontacji dwóch plemion z odmienną kulturą, aspiracjami i punktami odniesienia czy też należy liczyć się z osłabieniem konfliktu. Czy możliwy jest jakiś kompromis między nowoczesnością a tradycją, zwolennikami emancypacji a tymi, którzy najwyżej stawiają wartość zakorzenienia w świecie tradycyjnych wartości i instytucji?

PROGRAM:

10.00-10.15
Wstęp: krótko o periodyzacji rozwoju Polski po 1989 roku – Aleksander Smolar

sesja I
10.15-12.15
Odpowiedź Platformy Obywatelskiej na okres transformacji

sesja II
godz. 12.30-14.30
Odpowiedź Prawa i Sprawiedliwości  na okres transformacji i rządy PO

sesja III
godz. 15.00-18.00
Co dalej: konfrontacja czy kompromis


Copyright © Fundacja Batorego
Drukuj stronę
Do góry